Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

«Όλες οι γραμμές μας στραβωθήκαν κι αποτύχαν…»

Με αφορμή τη… δική μας Πρωτομαγιά

Ένα βίντεάκι στο youtube με το Νιόνιο να τραγουδά την «Πρωτομαγιά» και να μιλά για την Άνοιξη σε έναν τύπο πάνω - κάτω της γενιάς της μεταπολίτευσης, ο οποίος λέει τα γνωστά δικά του, η Εργατική Εορτή, και η σημερινή εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα…Είπα να γράψω... Έχουμε να πούμε πολλά μάλλον…


Τελικά τι στην ευχή έφταιξε και τα κάναμε μαντάρα; Τι έφταιγε και κάθε φορά το λούμπεν, το δήθεν, το τίποτα σε επίπεδο προσωπικοτήτων αλλά και ιδεών γινόταν σχεδόν πάντα η κυρίαρχη τάση και αλί σ’ όποιον τολμούσε να φέρει αντίλογο;

Συνέχεια το σκέφτομαι το τελευταίο διάστημα…

Κάποτε άκουσα ότι από τη μετά τη μεταπολίτευση αν δεν δήλωνες «αριστερός» ούτε φιλενάδα δεν έβρισκες… Και για μια ακόμη φορά τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει καθόλου… Σαν να είναι θρησκευτικό ανοσιούργημα να λες ότι πρέπει πρώτα να παράγουμε και μετά να καταναλώνουμε, ότι υπάρχει και ατομική ευθύνη σε ό, τι κάνει κανείς και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση ένα μικρό κράτος με 10 εκ πληθυσμό από τη στιγμή που οι δημόσιοι υπάλληλοι έφτασαν το 1.300.000 και η οικονομία εξαρτάται κατά 70% από το Κράτος όταν έρθουν οι δύσκολες συγκυρίες (διακυβέρνηση Καραμανλή, διεθνής οικονομική κρίση) το σύστημα, που είναι ήδη σάπιο, θα σκάσει σαν πελώρια τσιχλόφουσκα…

Και ναι φυσικά και έχουμε ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ ευθύνες!!!!! Για να θυμηθούμε… Έτσι και τολμούσε να πει κανείς καμιά κουβέντα τον λέγαμε ανάλγητο, νεοφιλελεύθερο και άλλα τέτοια συναφή αριστερογκλαμουράτα… Κανέναν πολιτικό ο οποίος στην ιδέα και μόνο ότι έχει απόψεις, που είναι λιγότερο ευχάριστες δεν τον αφήναμε να επιβιώσει… Βαφτίσαμε την πολιτική του Σημίτη δεξιά (!!!!!!!!!) επειδή μεγάλωσε το Κράτος λιγότερο από όσο θα μεγάλωνε αν συνεχιζόταν η πολιτική της δεκαετίας του ’80, κάτι που θα σήμαινε άλλωστε ότι ο στόχος της ΟΝΕ θα πήγαινε περίπατο…

Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά έχουμε και τους αγανακτισμένους όψιμα αριστερούς πολίτες…!!! Και βλέπεις σήμερα τους ίδιους και τους ίδιους ανθρώπους που το 2001 – που τότε θα ήταν πολύ πιο ανώδυνο να μπει μια τάξη και σήμερα δεν θα χρειαζόταν να τρέχουμε και να μη φτάνουμε – τα διέλυσαν όλα για να μην περάσει το ασφαλιστικό Γιαννίτση, να φωνάζουν ότι «οι πολιτικοί τα θαλάσσωσαν όλα αυτά τα χρόνια, όχι εμείς»…

Αιδώς Αργείοι…

Και επειδή πονάμε όσο και εσείς για τα δύσκολα που έρχονται, η διαφορά μας είναι ότι εμείς μιλάμε για μια ευκαιρία που τελικά θα ανοίξει τους ορίζοντες των δημιουργικών κομματιών της κοινωνίας που θέλουν να προχωρήσουν και όχι αυτών που περιμένουν «να πιαστούν από κάπου»ενώ εσείς μιλάτε για σύγκρουση, ρήξη, ανατροπή, ανυπακοή κ.ο.κ. … Καταλαβαίνω… Κάποιοι ξεβολεύονται… Το δημόσιο θα έχει όσους υπαλλήλους χρειάζεται και δεν θα κάνει χατίρια και θελήματα έναντι ανταλλαγμάτων πλέον ο κάθε κολλητός του κυρίου Υπουργού…

Έρχεται Άνοιξη! Έρχεται Αλλαγή… Σαρωτική Αλλαγή… Δυστυχώς όμως γίνεται με την Κοινωνία μουδιασμένη... Αλλά, έτσι που τα κάναμε, ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε!

Και ναι είμαι αισιόδοξος…

Οι καιροί που έρχονται – αν και σταδιακά θα στηθεί μια οικονομία σε γερές βάσεις - θα είναι πάρα πολύ δύσκολοι. Οι Έλληνες θα ξαναθυμηθούν την αλληλεγγύη στα χωριά και της γειτονιές των πόλεων όπως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όπως στις ελληνικές ταινίες, θα έχουμε μια σημαντική πολιτιστική άνθιση, όπως συμβαίνει πάντα σε χαλεπούς καιρούς και γενικότερα θα επαναπροσδιορίσουμε κάθε πτυχή της καθημερινής μας ζωής… Η διαφορά του αντίστοιχου Ξανθόπουλου και του αντίστοιχου Καζαντζίδη του δικού μας καιρού θα είναι ότι δεν θα έχει βγει από τη φτώχεια, τη δυστυχία, τον εμφύλιο και την πείνα, αλλά από μια εποχή ξέγνοιαστη σχεδόν κραιπάλη διότι η προηγούμενη γενιά ξέχασε να δημιουργήσει εκτός από το να καταναλώσει… Σαφώς είναι καλύτερο κάτι τέτοιο και σίγουρα αυτή η… φουρνιά θα είναι και η πρώτη γενιά Ελλήνων, που θα ξεκινήσει με καλές προϋποθέσεις από το μηδέν και θα πατήσει γερά στα πόδια της και μόνο…

Το καλύτερο; Το πολιτικό μας σύστημα… Ξεχάστε το!!!

Θα δούμε – μπορεί και σύντομα – νέους πολιτικούς φορείς και ιδεολογικά ρεύματα να κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ κατά πάσα πιθανότητα η σημερινή πολίτική γεωγραφία θα ανατραπεί πλήρως… Το σίγουρο είναι ότι η παραδοσιακή αριστερά θα είναι κάτι σαν το κατηχητικό στη συνείδηση των πολλών ενώ και το αριστεροδέξιο μέτωπο των Ελληναράδων περί τα εξωτερικά θα έχει την ίδια τύχη. Τα εθνικά μας θέματα θα κλείσουν και επιτέλους οι Γερμανοί θα πάρουν την απάντηση που τους αξίζει με τη δραστική μείωση των εξοπλισμών που μας προμηθεύουν με το αζημίωτο φυσικά, όσο τρωγόμαστε με τους γείτονές μας…

Θα το δείτε και θα ‘ναι μέρα μεσημέρι…

Σε μερικά χρόνια θα μας ξενίζουν οι σκουπιδότοποι, τα αυθαίρετα, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις… Ο πολιτικός που θα φέρεται πρόθυμος για ρουσφέτι θα τρώει γιουχάισμα, ενώ οι κοινωνικοί αγώνες θα γίνονται από τους πολλούς για τους πολλούς και όχι από τους λίγους στο όνομα των πολλών για να μπορούν να βολεύουν φιλαράκια. Οι εργαζόμενοι θα αναζητάμε ευκαιρίες να γίνουμε καλύτεροι και χρησιμότεροι για εμάς και την τέχνη που εξασκεί ο καθένας. Ήδη ξέρουμε ότι εάν είσαι – ναι θα το πω – ανταγωνιστικός, παραγωγικός και αγαπάς τη δουλειά (σου) και μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και δεν έχεις να φοβηθείς ούτε τις δυσκολίες, ούτε τις ανακατατάξεις που έρχονται κάθε τόσο. Η δια Βίου Μάθηση θα αποτελεί αίτημα των εργαζομένων και όχι «καπιταλιστική αναδιάρθρωση» προς αποτροπή…

Είμαι σίγουρος. Αν λαθέψω κύριοι φωνασκούντες, σε λίγο καιρό θα είμαστε στα βουνά με τα φισεκλίκια και θα οργανώνουμε τον τρίτο γύρο που εκκρεμεί από το ’49… Άλλος δρόμος δεν υπάρχει…

Χρόνια μας πολλά και καλό μας Μάη!

Δεν υπάρχουν σχόλια: