Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Ανοχή τέλος



Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2013

Δεν είναι λίγες οι φορές που όσοι ανακατευόμαστε με τα κοινά, ειδικά κατά τις δύσκολες εποχές που ζούμε, που φτάνουμε στα ήδη ξεχειλωμένα όρια της αστικής μας ευγένειας.

Ειδικά για το μένος και τα ψέματα του Βουλευτή Β' Αθηνών Ψαριανού απέναντι στο ζήτημα της παράνομης χωροθέτησης ΧΥΤΑ στον Αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου Κερατέας, έχω βρεθεί πολλές φορές στη δύσκολη θέση να ψυχραίνομαι με συντοπίτες μου και να απολογούμαι για πράγματα, καταστάσεις, ύβρεις, συκοφαντίες του εν λόγω προσώπου για τη Λαυρεωτική και τους ανθρώπους της ανάλογα με το πως θα ξυπνήσει και τι διάθεση θα έχει αν το προηγούμενο βράδυ κάτι δεν πάει καλά με τις σεξουαλικές επιδόσεις του...



Δεν χρειάζεται να αναφέρω τις δικαστικές αποφάσεις που καθιστούν παράνομο το έργο, ούτε και τις προτροπές των επιστημόνων για αλλαγή του πλαισίου που διέπει τον σχεδιασμό για τα απορρίμματα, ούτε για τις παράνομες χωματερές που εντός Αττικής έχουν κλείσει ΟΛΕΣ επίσημα από την 1η Ιανουαρίου 2011.  Όποιος θέλει τα σχετικά στοιχεία, μπορεί να τα βρει στον τύπο και το διαδίκτυο... Αυτό που δεν ανέχομαι είναι ένας πρώην μπαχαλάκιας, διαδηλωσάκιας συριζαίος να επιχειρεί να ανασκευάσει τη δημόσια εικόνα του επί το κεντροαριστερότερον με συκοφαντίες και ψέματα σε βάρος του τόπου μου.

Αλλά επειδή στην Ελλάδα ό, τι δηλώσεις είσαι και επειδή ο δημοκράτης Γρηγόρης και στιχουργός του "ψηφοδέλτια σταύρωνα κι όλη νύχτα καύλωνα.." πρέπει να παρουσιάσει σοβαρό προφίλ, όπως ευτυχώς έχει το κόμμα μας, νομίζει ότι μπορεί κάθε φορά που διαίως αντιπαρατίθεται με τους συριζαίους να μας θυσιάζει ως Ιφιγένεια για χάρη της νέας δημόσιας εικόνας του...

Στην σχετική εκοπομπή του Πρετεντέρη (ας μην πούμε τι έλεγε για τον Πρετεντέρη το 2010  ο επαναστάτης της φακής Γρηγόρης Ψαριανός) μετά τον οχετό ψεμάτων και ανακριβειών για την Κερατέα αναρωτήθηκε αν πριονίζουμε το κλαδί που καθόμαστε, αλλά δυστυχώς για όσους έχουμε μνήμη και κρίση το κλαδί κόπηκε και ένας από τους πλέον πρόθυμους ξυλοκόπους ήταν και ο ίδιος.
Βλέπετε όταν κάποτε ο γράφων εικοσάρης και άγνωστος μεταξύ αγνώστων (το δεύτερο ισχύει ακόμα) έγραφε στο blog του, και στον τύπο για ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς ο Ψαριανός στήριζε τον Αλέξη για την ηγεσία του ΣΥΝ για να βγαίνουν με το νέο Πρόεδρο για γκόμενες τα βράδια. Όταν η Υπουργός Μαριέττα Γιαννάκου πήγε να κάνει μια από τις σημαντικότερες τομές στην ελληνική εκπαίδευση ο γράφων μαζί με δυο ή τρία άτομα ψήφισε υπέρ αυτής στο συνέδριο της Νεολαίας ΠαΣοΚ, ενώ ο Γρηγόρης αξιοποίησε σαν καλός επιχειρηματίας τη συγκυρία και εξελέγη Βουλευτής με ηγέτη - είναι για γέλια, το ξέρω - τον Αλαβάνο και τις αριστερίστικες μπουρδολογίες του αναφωνώντας στην πρώτη του συνέντευξη "να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή". Τέλος όταν ο γράφων κατά τη δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου δεν μπορούσε να πάει στη δουλειά του - εργάζεται βράδυ - επειδή καιγόταν η Αθήνα, ο συριζαίος Ψαριανός απ τα ερτζιανά καλούσε σε κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων...

Είναι δύσκολο, το καταλαβαίνω, όταν για χρόνια έχεις αναγάγει ως ψευτοαριστερός τη φιγούρα και την ανοησία σε πολιτική θέση, όπου για το αριστερόστροφο life style έχει σημασία αν φοράς γιλέκο ή κοστούμι και όχι τι απόψεις και τι πολιτικό λόγο εκφράζεις, να πρέπει ξαφνικά να γίνεις σοβαρός και μετρημένος, γιατί το νέο σου σπίτι δεν είναι το χωνευτήρι που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ αλλά η Δημοκρατική Αριστερά θα είναι ο καταλύτης για τις εξελίξεις σε ολόκληρο τον προοδευτικό χώρο. Δεν είναι εύκολο άλλωστε ένας πρώην οπαδός του άρθρου 16 ή του Τσαουσέσκου να γίνει ένα μετριοπαθής πολιτικός άντρας της κεντροαριστεράς. Όσο και να πασχίζει για κάτι τέτοιο, αν δεν αποβάλει την παλαιοκομμουνιστική συνήθεια της  συκοφαντίας κινημάτων που δεν ελέγχει και τη χωλή προς κάθε τι που θα μπορούσε να τον καταστήσει μετριοπαθή και σοβαρό δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί σοβαρά από τους πρώην εχθρούς του, τους νοικοκυραίους.

Το κίνημα της Κερατέας ακόμη και στις πιο βίαιες φάσεις του ήταν η μοναδική κατά τα χρόνια της κρίσης περίπτωση - και γι αυτό είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος που ήμουν και είμαι αναπόσπαστο κομμάτι του ήδη από το 2006 ακόμη - που δεν άφορούσε αντίδραση μειοψηφίας ή συντεχνίας που της κόβουν το μπόνους στο μισθό ή τη σύνταξη που δεν έπρεπε να έχει ή οτιδήποτε άλλο έχουμε συνηθίσει ως τώρα να λέμε κινητοποίηση. Τέτοιες άλλωστε στο παρελθόν έχει στηρίξει  ουκ ολίγες φορές βλακωδώς σαν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο Ψαριανός. Η Κερατέα έκανε τη διαφορά και γιατί και θεσμικά υπερασπιζόταν και υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον, το φυσικό περιβάλλον, την πολιτιστική κληρονομιά και κυρίως, όλα όσα συνέβησαν από πλευράς κράτους ήταν παράνομα και με τη βούλα των αποφάσεων των Δικατσηρίων και δικαιολογούσαν κάθε αντίδραση όσο η περιοχή παρέμενε παρανόμως υπό αστυνομικό κλοιό χωρίς λόγο και αιτία.

Αυτά... Και την επόμενη φορά ας μην απορήσει, αν του πει κανένας φουκαράς που του παίρνουν από τα 400 τα 200 ευρώ "Κουφάλα παίρνεις τα λεφτά εσύ;;;"  γιατί μπορεί κάτι να έχει υποπέσει στην αντίληψή του... Ο δημόσιος βίος δεν μόνο είναι φιγούρα, μπαλαφάρα και αστειάκια για τις γκομενίτσες.

Πολλά φιλιά στον Πρετεντέρη!

Βαγγέλης Μυτιληναίος,
Γραμματέας Οργάνωσης Δημοκρατικής Αριστεράς στο Δήμο Σαρωνικού,
Αναπληρωτής Βουλευτής Αττικής

Δεν υπάρχουν σχόλια: